Tevreden begeleider leesgroep Nachtuil

Toen Jolanda me vroeg als mede-begeleidster voor de leesgroep was ik na enige aarzeling, overtuigd. Literatuur heeft me altijd al geïnteresseerd en als kind stak ik al met mijn neus in de boeken.

Vanaf mei zijn we begonnen met de voorbereidingen en vandaag was eindelijk de grote dag aangebroken: de eerste activiteit !

Bij het ontwaken, nog half versuft, viel het wel mee met de zenuwen. Naarmate de tijd vorderde, werd ik toch zenuwachtiger en onrustiger. Je wilt dat de eerste activiteit zo goed mogelijk verloopt zodat de deelnemers terugkomen. Bovendien ben ik nogal perfectionistisch ingesteld en ben ik bang om te falen. Ikzelf heb nog nooit een praatgroep gehad, Jolanda wel en ik ben heel blij dat zij die ervaring wel heeft.

We hadden redelijk wat inschrijvingen maar ook annulaties. Mijn grootste nachtmerrie was dan ook dat er niemand zou opdagen. Heb ik redelijk wat nachten wakker van gelegen.

Als er dan deelnemers opduiken, valt er een enorme last. Je hebt dan voor jezelf het gevoel dat héél de voorbereiding, al de tijd die je erin geïnvesteerd hebt, niet voor niets is geweest.

De deelnemers stelde zich voor a.d.h.v. uitspraken/spreuken. Ze konden zelf kiezen of ze iets over zichzelf wilde vertellen of niet a.d.h.v. de uitspraken/spreuken. Alle deelnemers hebben iets over zichzelf verteld wat een erg fijne manier is om met elkaar kennis te maken.

Dat we de eerste keer met een beperkt groepje zijn, stoort me niet. Voor mij is het de eerste keer als begeleiders en vooral een leermoment. Ik ben héél blij met de overwegende positieve evaluatie van de deelnemers.

In ieder geval ben ik heel blij en gelukkig naar huis gegaan !

Mijn grote hoop is natuurlijk dat we de tweede activiteit meer volk mogen verwachten.

- Eliane